Do Ciebie, św. Józefie, uciekamy się w naszej potrzebie. Uprosiwszy Twoją Najświętszą Oblubienicę, prosimy i Ciebie, pełni ufności, o Twą opiekę. Dla miłości, która Cię łączyła z Niepokalaną Dziewicą i Bożą Rodzicielką, dla ojcowskiej miłości, z jaką tuliłeś Dzieciątko Jezus, prosimy Cię, błagając, abyś raczył łaskawie spojrzeć na dziedzictwo, które Jezus Chrystus krwią swą odkupił i przyszedł z swą potęgą w pomoc naszej niedoli.
Troskliwy opiekunie Przenajświętszej Rodziny, czuwaj nad wybranem potomstwem Jezusa Chrystusa i trzymaj od nas zdala, ukochany Ojcze, wszelką zarazę błędu i zepsucia. Pomagaj nam łaskawie z nieba, silny nasz Pomocniku, w walce z mocami ciemności i jak niegdyś ocaliłeś Dzieciątko Jezus z największego niebezpieczeństwa życia, tak broń teraz święty Kościół Boży od wszelkich zasadzek nieprzyjacielskich i miej nas wszystkich w ciągłej swej opiece, abyśmy za Twoim przykładem i z Twoją pomocą bogobojnie żyć, chwalebnie umierać i w niebie szczęśliwość wieczną otrzymać mogli. Amen.
Odpusty: 1) 7 lat i 7 kwadragen za odmówienie tej modlitwy po różańcowem nabożeństwie w miesiącu październiku. (Leon XIII. w Encyklice z dnia 15 sierpnia 1889 r.).
Modlitwa ta ma się odmawiać po różańcu. Ponieważ zaś według Dekretów 1 września 1883 r., 30 sierpnia 1884 r., 20 sierpnia 1885 r. i 26 sierpnia 1886 r. wierni, nie mogący z powodu jakiejkolwiek słusznej przyczyny brać udziału w odmawianiu publicznem różańca, zyskują przez prywatne odmówienie pięć dziesiątków odpusty nadawane za publiczne nabożeństwo różańcowe, więc zdaje się nie ulegać wątpliwości, że dodając tę modlitwę do prywatnego odmówienia różańca, zyskuje się wyżej podany odpust. (Nouv. revue theol. XXI, 589).
2) 300 dni raz na dzień przez cały rok za odmówienie tej modlitwy z sercem przynajmniej skruszonem i nabożnie. Ten odpust może być ofiarowany za dusze czyścowe. (Leon XIII. Dekret z d. 21 września 1889 r.). (Acta S. Sedis XXII, 254).
