Rolnictwo

Reklama

28.02.10 - Rozwój technologiczny ludzkości pozwala na coraz większe...

Religia

Tusząc pasterze, że dzień bliski

1.

    Tusząc pasterze, że dzień blisko,
    Wygnali owce na pastwisko.
    Z obory, z obory, z obory
    Zapędzili pod bory, pod bory.
    Trafili na dobrą trawę,
    Pokładli się na murawę,
    Posnęli, posnęli, posnęli.

        |: A bydło jadło, jadło, jadło, (x2)
           Potem się pokładło. (x2) :|

2.

    Wilk zaśwypadłszy od ugoru,
    Zagnał im owce aż do boru;
    O bieda, o bieda, o bieda,
    Kozom sięwilk paść nie da.
    Podusiwszy jużkoźlęta,
    Suwa jeszce po jagnięta.
    Masz tobie masz tobie.

        |: Już trzoda cała cała cała. (x2)
           W rozsypkę pójść miała. (x2) :|

3.

    Lecz porwawszy sięze snu Kuba,
    Spojrzawszy, widzi, że tu zguba.
    Ato co, a to co, a to co!
    Jak zakrzyknie swą mocą, swą mocą:
    Nieszczęsne mych lat momenta!
    A kędyż są me jagnięta?
    Już po nich, już po nich.

        |: A anioł leci, leci, leci (x2)
           Jasnością swą świeci. (x2) :|

4.

    Wtem Kuba na pół umarły zgoła,
    Słyszy spod niebios głos Anioła:
    Gloria, gloria, gloria.
    Ach toć i ja, toć i ja, toć i ja
    Z bydłem razem zginąć muszę,
    Nie wiem, czy mą zbawię duszę,
    Bom grzesznik, bom grzesznik.

        |: Ach! Panie, Panie, Panie, Panie, (x2)
           Cóż się ze mną stanie? (x2) :|

5.

    Powoli potem słów dochodzi!
    Że Anioł nuci: Bóg się rodzi.
    I wstaje, i wstaje, i wstaje,
    Serca sobie dodaje, dodaje.
    Widzi gwiazdę, że stanęła.
    Jasność wielka ogarnęła
    Betlejem, Betlejem, Betlejem.

        |: I woła: trwoga, trwoga, trwoga, (x2)
           Hej! wstańcie dla Boga! (x2) :|

6.

    Porwą sięwszyscy wnet na nogi:
    Rzucą oczyma na cud srogi.
    Poklękli, poklękli, poklękli
    Wraz sięwszyscy przelękli, przelękli.
    Lecz zważając jaki taki,
    Poznaje, że przez te znaki,
    Pełnią się, pełnią się,

        |: Proroctwa owe, owe, owe (x2)
           Izajaszowe. (x2) :|

7.

    Wnet do Betlejem podskoczyli,
    Bogu swe trzody polecili.
    Ciekawi, ciekawi, ciekawi,
    Święte Dziecię gdzie bawi, gdzie bawi?
    W szopie, gdzie są osioł z wołem,
    Na sianeczku leży społem.
    A tu mróz, a tu mróz, a tu mróz.

        |: Bóg Stwórca płacze, płacze, płacze (x2)
           A stworzenie skacze. (x2) :|

8.

    Maryja siedząc przy DZiecinie,
    Z wielkiej radości niemal ginie:
    Dogadza, dogadza, dogadza,
    Już na łonie posadza, posadza;
    Już nakarmia, już powija;
    Już kołysząc się uwija,
    Jak może, jak może,

        |: A Józef stary, stary, stary (x2)
           Wesół jest bez miary (x2) :|

9.

    Tego się zaraz wziął momentu,
    Do ciesielskiego instrumentu.
    Nuż robić, nuż robić, nuż robić;
    Dla Jezusa sposobić, sposobić,
    Bardzo piękną kolebeczkę.
    Uczieszył nią Panieneczkę,
    Maryję, Maryję,

        |: O słabe siły, siły, siły! (x2)
           Coście potrafiły? (x2) :|

10.

    Przybyli z dala już nadedniem,
    Królowie z darem niepoślednim;
    Do szopy, do szopy, do szopy:
    Klękli z niskim głów pokłonem,
    Służąc Panu złota gronem,
    I mirrą, i mirrą.

        |: W czem Boga szczerze, szczerze, szczerze (x2)
           Uznali w tej mierze. (x2) :|

11.

    Niebo zaś całe jasne stało;
    Wielkim połomieniem znać dawało:
    Że z góry, że z góry, że z góry,
    Do bydlęcej obory, obory,
    Wszystka jasność się ściągała.
    Serca ludzkie przerażała,
    Swem światłem, swem światłem

        |: Więc hurmem, hurmem, hurmem, hurmem (x2)
           Niby jakim szturmem (x2) :|

12.

    Krzyknęli razem, w głośne tony,
    Brzmoące na wszystkie świata strony:
    A skały, a skały, a skały,
    Świat i ziemia skakały, skakały:
    Tak były wskroś przeniknione,
    Do melodyi skłonione,
    Niezwykłej, niezwykłej,

        |: Że tylko, ra, ra, ra, ra, ra, ra (x2)
           Samych mów niewiara (x2) :|

13.

    Wnet przystąpili do nóg Pana,
    Pasterze padli na kolana.
    Wesoło, wesoło, wesoło
    Otoczyli Go wkoło, Go wkoło.
    Darami Go obsypali,
    Bydła, ptactwa nadawali
    Dostatkiem, dostatkiem

        |:A sami dalej, dalej, dalej (x2)
           Piosneczki śpiewali. (x2) :|

14.

    Miał Bartek dudy, Grzela skrzypki;
    Stanąwszy z dala od kolébki,
    Oj, rżnęli, oj rżnęli, oj rżnęli,
    A co tylko sił mieli, sił mieli.
    Struny im się pozrywały,
    Dudy też się popękały.
    Oj, grali, oj, grali, oj, grali.

        |: Oj, dyna, dyna, dyna, dyna, (x2)
           Gdzie mała Dziecina. (x2) :|

15.

    I chociaż nogę Stach wywinął,
    A Banachowi kołpak zginął,
    Nie stali, nie stali, nie stali,
    Lecz co żywo skakali, skakali.
    Z podkówek swych ognia dając,
    Zawsze: ho! ho! wykrzykając.
    A Maciek, a Maciek, a Maciek:

        |: Hej! da, da, da, da, da, da, da, da, (x2)
           Piosneczki wynajda. (x2) :|

16.

    Amen! zawołał ich gospodarz,
    Całej owczarni pierwszy trzodarz:
    Ustańcie, ustańcie, ustańcie,
    Bogu pokłon oddajcie, oddajcie.
    Nuty, nuty, nuty, nuty,
    Póty, póty, póty, póty
    Zakończcie, zakończcie, zakończcie.

        |: Niech Jezus będzie, będzie, będzie (x2)
           Pochwalon w kolędzie. (x2) :|