Rolnictwo

Reklama

28.02.10 - Rozwój technologiczny ludzkości pozwala na coraz większe...

Religia

A cóż to ja widzę Jezuniu

A cóz to ja widzę Jezuniu mały!
Wszakze Ty to lezysz wielce zgłodniały;

    O wielkiez to zbytki Dziecino Twoje,
    Że ledwo pojmują to zmysły moje.

Ty, który niebem i światem władniesz,
Pokarmu teraz od stworzenia pragniesz.

    O wielkiez to zbytki Dziecino Twoje,
    Że ledwo pojmują to zmysły moje.

Obrałeś najnizszy stan niewygody,
Samochnąc rzuciwszy niebieskie gody.

    O wielkiez to zbytki Dziecino Twoje,
    Że ledwo pojmują to zmysły moje.

Jeść Ci co Matunia nie ma zgotować,
Bo wszystko dla Ciebie trzeba kupować.

    O wielkiez to zbytki Dziecino Twoje,
    Że ledwo pojmują to zmysły moje.

Lecz ani szeląga Dziecino moja,
Nie ma Rodzicielka przy duszy Twoja.

    O wielkiez to zbytki Dziecino Twoje,
    Że ledwo pojmują to zmysły moje.

A więcze ja Ciebie juz sam posilę
W tę tak nieszczęśliwą dla świata chwilę.

    O wielkiez to zbytki Dziecino Twoje,
    Że ledwo pojmują to zmysły moje.

Podam Ci ja chleba z słodkim cukierkiem,
I drobnej kaszeczki zgotuję z mleczkiem.

    O wielkiez to zbytki Dziecino Twoje,
    Że ledwo pojmują to zmysły moje.

Urwę Ci z cnót świętych pięknych jagódek,
Abyś mej poświęcił duszy ogródek

    Dam Ci dam mój Jezu, me śliczne Dziecię
    Zgłodniałe, spragnione na tym tu świecie.

Albo tez mych oczu piękne powieczki,
Ugotuję Ci winnej poleweczki.

    Dam Ci dam mój Jezu, me śliczne Dziecię
    Zgłodniałe, spragnione na tym tu świecie.

Wina choć z łez gorzkich sobie utoczę,
Migdałów skruszonego serca przyłączę

    Dam Ci dam mój Jezu, me śliczne Dziecię
    Zgłodniałe, spragnione na tym tu świecie.

W afekcie gorącym będę gotować,
A słodką miłością będę cukrować,

    Dam Ci dam mój Jezu, me śliczne Dziecię
    Zgłodniałe, spragnione na tym tu świecie.

I tak Cię Jezu mój, Panie Niezmierny,
Nakarmię, napoję sługa Twój wierny.

    Dam Ci dam mój Jezu, me śliczne Dziecię
    Zgłodniałe, spragnione na tym tu świecie.